Dün İsrail yine Gazzeyi vurdu. Ve yine müslümanlar siyonist İsraile beddua ediyor. Her bombada yürekler sızlıyor. Televizyonları izleyenler gözyaşlarını zor tutuyor. Ve ardından Hamas çıkıyor açıklamalar yapıyor. Kassam Tugayları diyor ki “Ölüme hazırız, savaşa hazırız, korkmuyoruz, meydan okuyoruz!” Ve duygularımız daha da kabarıyor. İşte bu diyoruz, helal olsun diyoruz sizi de yıkacağız, destekçilerinizi de diyoruz. Bütün kalbimizle Filistin davasının yanında oluyoruz. Fakat… Sizce de bir şeyleri unutmuyor muyuz?

gazze el bombalarinin icine dikilen cicekler

Filistinde halkın el bombalarının içine diktiği çiçekler…

Üniversite yıllarında milliyetçi görüşe sahip arkadaşlarımla siyasi tartışmaya girerdim. Birisinde onlara Filistinde yaşanan insanlık dramını anlattığım zaman yüzünü ekşitmişler ve bana şöyle demişlerdi: Doğu Türkistan da kardeşlerimiz şehit edilmiyor mu? O zamanlar bende yüzümü ekşitip Filistini savunmaya devam etmiştim. Oysa onlarda haklıydı, oradaki kardeşlerimizde zulüm altındaydı. Çeçenyada, Filistinde, Türkistanda, Irakta, Suriyede kardeşlerimiz zulüm altındaydı. Hepsi bombaların gölgesi altındaydı.

Fakat neden diğer coğrafyalar için aynı duygular içinde olmuyoruz? Neden diğer bölgeler için Kassam Tugaylarının bize verdiği zafer çoşkusu içinde olmuyoruz. Neden aynı duygularda ve tepkilerde bulunamıyoruz. Filistinde ki müslümanlar Mescidi aksa orada olduğu için Suriyede ki müslümanlardan daha mı şanslı? Gazzeye düşen füzelerin bin katı Halebe düşüyor. Türkistanda, Irakta, Suriyede kardeşlerimizin kanı oluk oluk akmasına rağmen, bütün duygu ve düşüncelerimizi Filistine verirken, sizcede birşeyleri unutmuyor muyuz?

Bu Yazıyı Beğendin Mi?