Bir kahvehane olmasını isterdim
Akşamları okul çıkışı gider otururdum
Şiirler yollardım uzayın derinliklerine
Ve uzaydan daha derin gözlerine…
Bir kahvehane olmasını isterdim

Tenimizde her akşam parıldayan ışıkları
Biraz sakin biraz dertli çalardı müzikleri
Günün yorgunluğunu atardık her akşam
Yükümüzü taşıyan sırdaşımız olurdu
Bir kahvehane olmasını isterdim

Dar sokaklar arasında tabureleri serilen
Gökyüzünde yıldızlar gibi muhabbeti getiren
Manevi bir hava katardı içimizin derinlerine
Her akşam dertlerimizi paylaşarak azaltırdı
Bir kahvehane olmasını isterdim…

Bu Yazıyı Beğendin Mi?