Breaking News
Home / Hatıra Koleksiyonum / Ölen Bir İnsanlık! Henüz derecelendirme yok.

Ölen Bir İnsanlık!

“Sana yazayım da gör!” diyerek çıktım iş yerinden. Adam 6,99$ lık klavyeyi bana 45 liraya satacak iyi mi? 1 lirada inmiyor! Olsun, yine de sırtımda çanta, elimde klavye ile bütün Sivas’ı dolanmaya karar verdim.”

emGPzyAyaklarım çapraz yaparak yürümek doğuştan mı geliyor yoksa böyle yürümeyi sevdiğim için mi böyle yürüyorum bilmiyorum. Ama güzel, yani yürümenin her türlüsü. Öyle ki yorgunluktan asfalt yollara sarılsam, kimsenin ne diyeceği umurumda olmaz.

Girdiğim 39. yerden sonra elimde klavye ile yine daldım bir iş yerine. Selam verdikten sonra, yorgun olmanın da üzerimde bıraktığı kararsızlık ile elimde ki klavyeyi gösterdim. Dışarıda buz gibi havanın ardından içerideki sıcağı alışamamış olmamdan kaynaklanacak ki, ilk başlarda iş yerinde çalışan adamın bana ne anlatmaya çalıştığını anlayamamıştım.

– “Nasıl?” dedim

– “Almıyoruz kardeşim!” Yan taraftaki odayı göstererek “İçerisi klavye ile dolu” dedi. Şaşırdım.

– “Bunu vermeye gelmedim” dedim. “Aynısından var mı acaba?”

Bu sefer jetonun düşme sırası karşı tarafta idi. İş yerindeki masanın karşısında, yüzleri birbirine dönmüş iki sandalyeden birisine oturdum. Sırt çantamı çıkartıp kucağıma aldıktan sonra, adamın odadan klavyenin aynısından bulmasını beklemeye başladım.

Henüz gelebilmişti. Elinde aynısından iki tane klavye bulunuyordu. Klavyeleri alıp inceledikten sonra, içimden “İşte” dedim! İşte,

– “Bu tam benim külüstüre göre!” Hemen fiyatını sordum.

– “45 lira” dedi ve  sevincim kursağımda kaldı tabi. Ne kadar uğraştımsa da bir lira indirtemedim. Sonra beni üçün beşin hesabını yapmakla ithaf etti. İlk başta elimde ki klavyeyi buraya satmayı istediğimi düşünüp “almıyoruz kardeşim” diyen adam şimdi benden aynı klavye için 45 lira istiyordu.

Düşündüm de, Sivas’ta topu topu kaç kişi klavyenin film şeridini yakabilirdi ki? Topu topu kaç kişi buradan laptop klavyesi almaya gelirdi… “Sen hiç öğrenci olmadın be adam?” diyebilirdim. Ya da “gurbette hiç çocuk okutmuyorsunuz herhalde?” Söyleyecek çok şey vardı ama sonradan bunların ortamı germekten başka bir işe yaramayacağını düşündüm ve,

“Sana yazayım da gör!” diyerek çıktım iş yerinden. Adam 6,99$ lık klavyeyi bana 45 liraya satacak iyi mi? 1 lirada inmiyor! Olsun, yine de sırtımda çanta, elimde klavye ile bütün Sivas’ı dolanmaya karar verdim.

Sonra şunu anladım, eğer başkası için hiç bir değeri olmayan bir eşya senin için değerliyse, ya da başkasının işine yaramayan bir şey senin işine yarıyorsa işte burada “insanlık” devreye giriyor. Parası olmayan yaşlı bir adam düşünün. Kırtasiyeye 5 kuruşa kimlik fotokopisini çektirdikten sonra parasını veremediğini. Eğer kırtasiyeci, alıp o fotokopiyi yırtıyorsa burada ancak “ölen bir insanlıktan” bahsedebiliriz.

Sonra hep öğretmenlik mesleğinin yanında küçük birde tamirci dükkanım olmasını istedim işte. Çoğu şeyin ücretsiz olduğu ve üstünde de “Aşk için her şey tamir edilir!” yazılı bir dükkan. Belki her şey o kadar güzel olmaz, ama yaşar gideriz işte…

İnsanların umutlu yaşayabilmesi için, küçük bir umut olmak adına!

Cihat Kutluca

Bu Yazıyı Beğendin Mi?

About Cihat KUTLUCA

23.05.1992 Mersin doğumludur. İlk/Ortaokul, Lise ve Üniversite’yi Sivasta okudu. Şimdi Erzurum’da Fen ve Teknoloji Dersi Öğretmenliği yapmaktadır.
Previous Biricik Babama
Next Eskiden – 2

Check Also

Benim Bıçağım Var

Üniversiteyi ilk kazandığım zaman süleymancılar diye tabir edilen yurtta üç ay kalmıştım. Geceleri uyumamaya liseden …

5 comments

  1. hikayelerinizdeki olaylar gerçek yaşamda gerçekleşmiş olaylar mı ? okucuyu olarak merak ediyorum.

  2. ne için tesekkürler ?

  3. mukaddes tiryaki

    Ne guzel bir yazi bu, ne dogru bir tespit. O klavyeyi size al hediyem olsun diyebilseydi keske, o kadar insan olabilseydi. Bayildim oykune cok guzel, cok etkileyici. Klavyen var mi peki su anda?

  4. Teşekkürler!

    Klavyem var, başka bir yerden 20 liraya almıştım. 🙂

  5. Benim hikayemin tersine bu hikaye ‘Insanlik olmus.’ dedirtmistir sanirim.Gurbette yasamak zor.Ama hala umudu olan insanlar oldugu surece insanligin da hala yasayacagina inaniyorum.Cok guzel bir yazi olmus…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir