Bazı insanlar o kadar aciz ki, benden bile!
Ya çok değer verdiğin için aciz olursun ya da hiç değer verilmediğin için.
İkincisinin çaresi varken birincisinin kalıcı izleri gitmez

O’nun hiç haberi olmaz, kendine ne kaftanlar biçersin.
Onu etkilemek için şekilden şekle girersin.
Bundan kendinden başka kimsenin haberi olmaz.
Hatta kendinden bile saklarsın bazen.
Sonra hayatının acı gerçeğiyle karşılaşırsın,
Lanet olası, her insan gibi sıradan ve basit birisi için ben neler yaptım!”

Geçmişteki bu hataların alnımda geri zekâlı damgası olarak kalmasına izin vermeyeceğim.
Bundan sonra üç kuruşluk isimlerin beni sefalet kodeslerine tıkmasına izin vermeyeceğim.

Her şeyi inci taneleri gibi hazırlamıştım
Huzurun asla nefretle olmayacağına inanmıştım
Oysa bir insanı öldürdükten sonrada huzurlu olunabiliyormuş!
Seni öldürdüm!
Ve her gün cesedinin üzerindeki sineklere bakarak mutlu oluyorum
Sinekler gözüme hiç bu kadar sevimli görünmemişti.
Sanırım onlar için özel bir barınak yapmalıyım.
Onlara, bir zamanlar sana baktığım gibi “gözüm gibi” bakacağım
Çünkü onlar ihaneti, haydutluğu, yalanı dolanı bilmiyorlar!
Canları senin zeminde donan pis kanından başka bir şey istemiyor, ondan başkasını sevmiyorlar.
Benim sadık dostlarım
Mutlu bir yuvada yaşamayı hak ettiklerini düşünüyorum.
Benim saadet zincirime katılsınlar

Seni öldürdüğüm için mutluyum.
Küçük dostlarımın beni her gün kapıda karşılamasını seviyorum
Bana her eve geldiğimde “Hoş geldin, ölümü hak etmeyen tek insan” diyorlar.
Buna inanabiliyor musun? Ölümü hak etmediğimi düşünüyorlar.
Cesedini göstererek onlara diyorum ki “en azından onun kadar hak etmiyorum”
Bu bizi kahkahaya boğuyor ve sonra beraber gülümsüyoruz küçük dostlarımla
Çünkü onlar gerçek dostlar ve ben gerçek bir insanım.
Onlar hiç bir zaman gitmeyecek ve ben onlarla yaşayacağım.
Onlar bana hiç bir zaman yalan söylemedi,
Ve ben onlara hiç bir zaman yalan söylemedim.
Bu yüzden korkmuyorum.

Cihat Kutluca
28.12.13

Yorum Yap

Yorumunuzu giriniz!
Buraya adınızı giriniz